Regulamin Dojo Tsubame

Postanowienia ogólne
Każdy uczeń ma obowiązek stosować się do Regulaminu Dojo Tsubame okazując w ten sposób należny szacunek temu miejscu, instruktorom i innym osobom uczestniczącym w treningu. Dochowując tradycji szkół walki powinien przestrzegać postanowień Kodeksu etycznego jiu-jitsu i zasad dotyczących przechowywania i noszenia stroju organizacyjnego.

Ogólne zasady przebywania w dojo

Za bezpieczeństwo osób ćwiczących i przebywających w dojo odpowiada licencjonowany instruktor. Przed rozpoczęciem treningu, gdy nie ma jeszcze instruktora, do dojo może wejść tylko osoba pełnoletnia. Dzieci i młodzież – po uzyskaniu zezwolenia obecnej na sali osoby pełnoletniej. Osoba udzielająca takiego zezwolenia zobowiązana jest czuwać nad ich bezpieczeństwem, a w szczególności nie dopuścić do wykonywania ćwiczeń lub zabaw, które mogą być przyczyną nieszczęśliwego wypadku. Gdy w dojo nie ma osoby pełnoletniej lub nie wyraziła zgody na wejście, uczniowie powinni czekać przed salą.
Wejściu i opuszczeniu sali zawsze powinien towarzyszyć ukłon, zazwyczaj wysoki tachi-rei. Wchodząc na salę należy bezwzględnie zdjąć wszelką biżuterię i zegarki, w szczególności łańcuszki, kolczyki i pierścionki. Na czas treningu przedmioty wartościowe można przekazać do depozytu instruktorowi. Paznokcie muszą być przycięte krótko, a dłuższe włosy związane miękką opaską lub gumką. Należy unikać metalowych spinek.

Na salę nie wolno wchodzić w butach. Aby zachować czystość, szczególnie w okresie chłodniejszym, konieczne jest posiadanie klapek na zmianę. Z uwagi na bezpieczeństwo (możliwość poślizgnięcia), ale także ze względów zdrowotnych zabrania się ćwiczenia w skarpetach. Na pozostanie w nich instruktor może wyrazić zgodę całej grupie lub pojedynczej osobie tylko w sytuacjach szczególnych np. zimą w razie awarii systemu ogrzewania lub po uprzedniej konsultacji z uczniem albo rodzicami dziecka. W takim przypadku dobór ćwiczeń powinien wyeliminować groźbę niekontrolowanego upadku.
Na sali nie wolno jeść. W przerwie treningu, osoby słabsze w drodze wyjątku mogą się napić kilka łyków napoju.
W dojo zabronione jest żucie gumy, korzystanie z tytoniu i alkoholu w dowolnej postaci. Telefony komórkowe powinny zostać wyciszone, a korzystanie z nich dozwolone jest jedynie w sytuacjach wyjątkowych.
Pamiętać należy, że zasady te bezpośrednio wpływają na komfort i bezpieczeństwo ćwiczenia, podczas którego często bierzemy odpowiedzialność za zdrowie a nawet życie partnera.

Zachowanie podczas treningu

Trening zaczyna się i kończy tradycyjnym ceremoniałem. Każdy uczeń ma obowiązek znać i przestrzegać zasady etykiety dojo (reigi-saho), a także Kodeksu Etycznego Jiu-Jitsu. Tematy te zostały omówione tutaj.
W trakcie ćwiczenia należy zachować skupienie i powagę. Ćwiczenia zaczyna się i kończy na polecenie instruktora. Zabronione jest wykonywanie ćwiczeń z własnej inicjatywy.
Sygnałem do rozpoczęcia ćwiczeń jest z reguły komenda hajime (naprzód). Aby przerwać ćwiczenie instruktor podaje komendę jame (przerwij). Uczniowie wykonujący w tym czasie technikę doprowadzają ją do końca, po czym przechodzą do pozycji za-zen (japoński siad klęczny). W wyjątkowych sytuacjach instruktor może podać komendę mate (przerwij walkę). W takim przypadku kontynuowanie ćwiczenia, aż do jego zakończenia, jest zabronione. Komenda ta stosowana jest w przypadku zagrożenia bezpieczeństwa lub podczas treningowej walki (randori).
W czasie treningu obowiązuje zachowanie ciszy. Porozumiewanie się z partnerem może być realizowane wyłącznie szeptem lub gestykulacją. Głośne rozmowy lub podobne wyrażanie swoich emocji stanowi naruszenie dyscypliny, ma negatywny wpływ na koncentrację i bezpieczeństwo.
Jeśli podczas treningu uczeń chce wykonywać inne ćwiczenia (np. podczas przygotowań do egzaminów lub pokazów), musi najpierw powiadomić o tym instruktora i uzyskać jego zgodę na odłączenie się od zajęć całej grupy. Instruktor wyznacza wtedy miejsce do ćwiczeń, którego nie należy zmieniać. Ma to zapobiegać przeszkadzaniu i rozpraszaniu reszty ćwiczących oraz umożliwić zachowanie bezpieczeństwa (różne techniki wymagają różnej ilości miejsca).

Opuszczenie danego ćwiczenia należy zgłosić instruktorowi wraz z podaniem przyczyny. Instruktor może zachęcić do jego wykonania gdy uzna, że podana przyczyna jest wymówką powodowaną np. strachem. Jeśli stan zdrowia ucznia nie pozwala mu na uczestniczenie w zajęciach, instruktor może mu zabronić kontynuowania treningu, wyznaczyć ćwiczenia zastępcze lub zwolnić z wykonywania niektórych z nich.
Instruktor może wykluczyć z zajęć osobę, której stan emocjonalny lub zachowanie w dojo naruszają powagę tego miejsca, zakłócają przebieg treningu lub mogą stwarzać zagrożenie. Zwykle decyzja taka poprzedzona jest rozmową dyscyplinującą lub kilkakrotnym zwróceniem uwagi, które nie odnosi skutku.
Osoby początkujące, zwłaszcza podczas rozgrzewki, starają się wiernie naśladować instruktora, jednak ilość powtórzeń danego ćwiczenia mogą i powinny dostosować do swojej sprawności. Ambitne próby dorównania zaawansowanym kolegom z reguły kończą się bolesnymi "zakwasami".

Mając pytanie do instruktora lub ucznia starszego stopniem, rozmowę należy rozpocząć i zakończyć ukłonem tachi-rei.

Każde opuszczenie sali musi być zgłoszone i zaaprobowane przez prowadzącego zajęcia. Uczniowie nie mogą "znikać" z sali w trakcie zajęć. Ta sama zasada obowiązuje w przypadku wchodzenia na salę po rozpoczęciu zajęć. Uczeń, który się spóźni może się przebrać, wejść na salę i usiąść przy wejściu w japońskim siadzie za-zen, czekając na zgodę instruktora na dołączenie do reszty grupy. Gdy zgodę taką otrzyma wykonuje niski ukłon za-rei i wykonuje polecenia instruktora. Punktualność jest cnotą! W Japonii łaską mistrza była możliwość obejrzenia treningu przez spóźnionego ucznia, który często przesiadywał na progu, z twarzą zwróconą do ściany, aż do zakończenia zajęć.

Uczniowie starsi stopniem, w szczególności sempai od 3 kyu w górę, mogą a nawet powinni pomagać młodszym stażem kolegom i koleżankom w wykonywaniu ćwiczeń. Pomoc ta może polegać na radach i drobnych korektach. Nie wolno im jednak demonstrować innych technik (ani wariantów) niż aktualnie ćwiczone. Dotyczy to szczególnie elementów wolnej walki treningowej. Młodsi uczniowie powinni pamiętać, że tylko instruktorzy i ewentualnie wyznaczeni przez nich uczniowie prowadzą zajęcia.
Często ostry trening przeradza się w walkę typu randori. Jest to na krótką metę dopuszczalne w przypadku osób bardziej doświadczonych i stanowi naturalne rozszerzenie treningu. Nie jest jednak dozwolone, aby uczniowie walczyli dłuższy czas, gdy powinni ćwiczyć techniki zadane przez instruktora. Jest to nie tylko niebezpieczne, ale również przeszkadza innym współćwiczącym. Dlatego należy się powstrzymywać przed takimi zachowaniami, traktując to jako ważne ćwiczenie samokontroli.

Stroje, naszywki i emblematy
W szkole Tsubame regulaminowym ubiorem treningowym są białe judogi lub biała karatega. Strój taki odpowiada ubiorowi wyjściowemu obowiązującemu w Polskim Centrum Jiu-Jitsu Goshin-Ryu. W białych strojach uczestniczymy w uroczystościach szkolnych, stażach i seminariach. Ubiory w innych kolorach mogą stanowić wyposażenie dodatkowe ćwiczącego, są dopuszczalne w treningu roboczym lub podczas pokazów.

Początkujący uczniowie do czasu podjęcia decyzji o kontynuowaniu systematycznego treningu lub pozyskania środków na zakup mogą ćwiczyć w dresach sportowych lub podobnych ubiorach kombinowanych. Strój taki powinien być luźny, ale i dostatecznie wytrzymały. Nie może ograniczać ruchów, a ze względów bezpieczeństwa powinien zakrywać łokcie i kolana.
Uczniowie posiadający stroje organizacyjne zobowiązani są do noszenia na bluzach emblematu szkoły i naszywki federacyjnej. Emblemat Lubelskiej Szkoły Jiu-Jitsu Tsubame naszywa się na prawej piersi, a na lewej naszywkę federacyjną Polskiego Centrum Jiu-Jitsu Goshin-Ryu.
Naszywki i emblematy innych federacji, klubów i stylów walki generalnie nie mogą być noszone przez uczniów naszej szkoły. W przypadkach indywidualnych decyzję w tej sprawie podejmuje główny mistrz szkoły Tsubame, który może, lecz nie musi wyrazić zgody na odstępstwo od tej reguły.

Pas uczniowski symbolizujący 7-5 kyu lub w grupie dziecinnej młodzieżowy stopień jiu-jitsu 5-1 kyu posiada naszyte pagony na jednym końcu. Pagony te, po zawiązaniu pasa nosi się po lewej stronie.
Galowy pas mistrzowski jest przygotowywany dla każdego mistrza indywidualnie. Posiada z lewej strony haftowane pagony oraz ideogram stylu w kanji (pismo japońskie), zaś po prawej stronie haft z imieniem i nazwiskiem. Pas galowy obowiązuje na uroczystościach i z reguły podczas wyjazdów. Treningi robocze można prowadzić z czarnym pasem bez haftów.
Każdy mistrz i uczeń jest zobowiązany do stałej dbałości o czystość i estetykę stroju. Już na etapie początkowym powinien posiąść umiejętność wiązania pasa i składania ubioru w sposób ograniczający liczbę przypadkowych zgnieceń. Umiejętności te, niezależnie od stałej kontroli mogą być sprawdzane w czasie egzaminów na stopnie uczniowskie i młodzieżowe.

Noszenie hakamy
Decyzją instruktorów szkoły Tsubame do noszenia hakamy uprawnieni są jej mistrzowie. Hakamę nosi się przede wszystkim podczas uroczystości szkolnych i organizacyjnych, pokazów, a także podczas treningów specjalistycznych (z japońską bronią białą).
Hakamę zakłada się na kompletny strój treningowy przewiązany pasem mistrzowskim i wiąże w sposób tradycyjnie przyjęty w japońskiej sztuce szermierczej.

Dokumenty i przybory do ćwiczeń
Każdy uczeń ma obowiązek posiadać BUDO-PASS, który jest dokumentem potwierdzającym przynależność do organizacji i zawiera całą historię jego nauki. W legitymacji tej (niezależnie od wydanego certyfikatu) potwierdza się nadanie kolejnych stopni, udział w szkoleniach, stażach i seminariach. Wydanie jej za odpłatnością należy do powinności szkoły.
W zależności od stopnia zaawansowania uczeń ma obowiązek posiadać przybory do ćwiczeń, którymi są atrapy broni. Obowiązek ten nie dotyczy dzieci pobierających naukę w grupie młodzieżowej, gdyż na tym etapie nie przewiduje się szkolenia w zakresie obrony przed zagrożeniem z użyciem broni lub niebezpiecznych narzędzi.
Do podstawowych atrap wymaganych w grupie uczniowskiej należą: tanto (gumowa lub drewniana atrapa noża), jo (krótka pałka drewniana), kenju (gumowa atrapa krótkiej broni palnej). W przypadku kenjutsu: bokuto i saya (drewniana atrapa katany z pochwą na miecz) do ćwiczeń z patnerem (kumitachi) oraz Iaito (tępy miecz) do nauki dobywania i chowania broni, a także form kata iai-do i batto-jutsu.

Goście w dojo
Każda osoba, która po raz pierwszy gości na naszej sali, musi otrzymać aprobatę instruktora, aby móc uczestniczyć w zajęciach. Osoby chcące zacząć treningi powinny przed rozpoczęciem zajęć powiadomić o tym instruktora, który udzieli odpowiednich instrukcji. Starsi uczniowie mogą zaprosić na trening znajomych (trenujących w innych szkołach lub nie) po wcześniejszym uzgodnieniu takiej wizyty z mistrzem prowadzącym zajęcia. Zazwyczaj nie odmawiamy nikomu uczestnictwa w zajęciach, ale proszę pamiętać, że nasze treningi nie mają charakteru otwartego.
Mistrz może odmówić uczestnictwa w treningu osobie spoza naszej szkoły bez podania konkretnych przyczyn szczególnie, jeśli sala jest zatłoczona, stan zdrowia lub zachowanie takiej osoby budzi wątpliwości, a także jeśli zamierza on przeprowadzić trening specjalistyczny. Zasadą jest, że nie uczymy osób postronnych technik walki, które mogłyby być wykorzystane w niewłaściwy sposób. Na bagaż zaufania, którym obdarzamy uczniów naszej szkoły, muszą sobie oni wcześniej zapracować.

W dojo dopuszcza się obecność rodziców obserwujących przebieg zajęć od warunkiem, że obecność rodzica nie wpływa deprymująco na ucznia, nie potęguje strachu, nie osłabia jego koncentracji i zaangażowania. Ponadto osoba taka musi przestrzegać ogólnych zasad, a przede wszystkim wchodzić na salę bez obuwia.

Opłaty i rozliczenia
Nominalna wysokość opłaty za uczestnictwo w treningach jest ustalana raz na cały rok szkolny i zwyczajowo nie ulega zmianie. Wyjątkami dopuszczającymi ewentualną zmianę kosztów uczestnictwa mogą być tylko: wypowiedzenie umowy i zmiana warunków najmu sali treningowej albo zmiana organizacji zajęć wprowadzająca np. dodatkowe godziny treningowe. Mając na uwadze zasadę niezmienności ceny wymagany jest miesięczny okres wypowiedzenia w przypadku rezygnacji z zajęć. W przypadkach szczególnych dopuszcza się możliwość indywidualnego ustalenia kosztów uczestnictwa.
Opłaty za treningi należy wnosić z góry w terminie do 10-go każdego miesiąca bezpośrednio u instruktora lub przelewem na konto.
W przypadku niemożności wniesienia opłaty w terminie uczeń, jego rodzic lub pełnoletni opiekun są zobowiązani do powiadomienia o tym fakcie głównego mistrza szkoły.
Osobom zainteresowanym, a zwłaszcza mogącym skorzystać z dofinansowania z funduszu socjalnego zakładu pracy wydajemy rachunki. Potrzebę taką należy zgłosić z podaniem okresu obowiązywania.

Treści powiązane z regulaminem